Orać z wiarą, siać z nadzieją i zbierać z miłością... Zbierać z miłością... Nigdy nie zapomnę, jak przy pożegnaniu z Polską w 2002 roku św. Jan Paweł II, cytując "Dzienniczek" św. Siostry Faustyny, mówił: "<Ojczyzno moja kochana, Polsko, (…) Bóg Cię wywyższa i wyszczególnia, ale umiej być wdzięczna!>. Tymi słowami z Dzienniczka Siostry Faustyny pragnę was pożegnać, drodzy bracia i siostry, moi rodacy! Obejmuję spojrzeniem duszy całą Ojczyznę. Raduję się z osiągnięć [...]. Z pewnym niepokojem mówiłem o trudnościach i kosztach przemian, które boleśnie obciążają najuboższych i najsłabszych, [...] tych, którym przychodzi żyć w coraz skromniejszych warunkach i w niepewności jutra".

Byłem wtedy, tam na lotnisku w Krakowie-Balicach, blisko Ojca świętego i jestem przekonany, że jeśli ten wielki papieski testament Miłosierdzia z pożegnania z Ojczyzną nie ma pozostać pusty, to nie może w nas zabraknąć najprostszej miłości, miłosierdzia i solidarności. Pewnie, że wciąż jest ciężko i trzeba robić wszystko, żeby mniej było – także tutaj, na mazowieckiej wsi - niesprawiedliwości. Przecież to nie mieści się w głowie, że w naszej Ojczyźnie wciąż za litr mleka rolnik dostaje złoty trzydzieści, podczas gdy litr wody kosztuje trzy złote! Trzeba robić wszystko, powtarzam, żeby nie było takich głupot, takich niesprawiedliwości, mafijnych układów i przekrętów, takich współczesnych Szebnów z dzisiejszego pierwszego czytania. Bo stoi za nimi zawsze ludzka krzywda! Ludzka krzywda i łzy! Więc jeśli pracujesz na stanowisku, nie wynoś się, nie wykorzystuj go dla prywaty, ale by dawać innym dobrobyt - bo to jest miłosierdzie! Jeśli uprawiasz i sprzedajesz innym zboże, ziemniaki, warzywa czy owoce, to pamiętaj, żebyś uprawiał je tak, jak dla swoich, zdrowo i ekologicznie – bo to jest miłość i miłosierdzie! Jeśli pracujesz u kogoś, pracuj jak na swoim - bo to jest miłosierdzie! Jeśli uczysz dzieci innych, kochaj je jak swoje – bo to jest miłosierdzie!

Pozwólcie, Drodzy, że zakończę modlitwą ze św. Pawłem Apostołem. Włączcie się, proszę, w ciszy w tę modlitwę:

"O głębokości bogactw i mądrości Bożej! Jakże niezbadane są Twoje wyroki! Kto bowiem poznał Twoje myśli albo kto był Twoim doradcą? Lub kto pierwszy Cię obdarował, aby nawzajem otrzymać odpłatę? Albowiem z Ciebie, i przez Ciebie, i dla Ciebie jest wszystko: ziemia, zboża, bydło wszelakie, ptaki, kwiaty, owoce, drzewa i chleb. I Tobie chwała za to na wieki wieków. Amen".