3. ”Gdzie jest Bóg, tam jest przyszłość...” - odbywanymi pod tym właśnie hasłem pracami komisji i zespołów, sesjami i niedzielą synodalną zaświadczyliśmy, że na mazowieckiej ziemi synod był i pozostaje trwałą instytucją życia kościelnego; że nie trzeba czekać 50, 100 lat, aby spotkać się na tym szczególnym forum obecności Ducha Świętego w Kościele lokalnym.

Drogie Matki, Drodzy Ojcowie 43. Synodu! Od samego początku zaznaczałem, że chodzi mi o prosty ”projekt synodalny”; o synod krótki; synod porządkujący nasze życie diecezjalne, porządkujący prawodawstwo, pomagający lepiej przeżyć Rok Wiary, ożywiający nasze rady duszpasterskie... Pewnie, że mogło być lepiej! Pewnie, że zbyt często brakowało nam czasu! Pewnie, że niekiedy brakowało nam odwagi czy kreatywności! Ale spotykaliśmy się, modliliśmy, rozmawialiśmy! Ale tam, gdzie była tego wola, chęć, wiara, parafialny zespół synodalny działał! Komisje synodalne stworzyły ciekawe dokumenty, do których naprawdę można będzie się odwoływać, choćby podczas katechez, gdy będzie mowa o roli Kościoła lokalnego. Komisje te przejrzały nadto ogromną liczbę dotychczas obowiązujących statutów rozmaitych instytucji, instrukcji i regulaminów. Cały ten wielki materiał pastoralno-prawny był dobry, ale dzięki powołanym do Komisji Głównej i komisji tematycznych: duszpasterzom, prawnikom, teologom, osobom doświadczonym w życiu rodzinnym, w działalności instytucji świeckich - stał się naprawdę lepszy.

I właśnie to - to wszystko będzie trwałym owocem naszego pokolenia, pokolenia katolików Kościoła płockiego przełomu tysiącleci! A ile nauczyliśmy się - tak, także ja, biskup; tak, także nasi prawnicy, duszpasterze, teologowie - w tracie prac Komisji Głównej! A cóż powiedzieć o nowych tematach, problemach, które podjęliśmy, a których dotąd na naszych synodach diecezjalnych nie podejmowano: kultura, media, nowa ewangelizacja, ekumenia! I ile ciekawych propozycji można odnaleźć: w dokumencie komisji do spraw małżeństwa i rodziny, w dokumencie o nowej ewangelizacji, w dokumencie o osobach konsekrowanych! Oczywiście, czasem przełożenie tego wszystkiego na praktykę będzie trudne. Czy nie jest jednak ważne już samo uświadomienie sobie pewnych problemów, ich diagnoza i naszkicowanie możliwości działania?

Kochani Siostry i Bracia! Wejdźmy, proszę, w tym właśnie duchu, z taką świadomością w dzisiejszą sesję i w świętowanie naszego jubileuszu - jubileuszu dziewięćset czterdziestolecia Diecezji Płockiej. Dołączmy do jej ”dobrego dziedzictwa” naszą nadzieję, wyrażoną w prostym słowie wielkiego, pokornego papieża: ”Gdzie jest Bóg, tam jest przyszłość...”. Amen.