Ubierali się po swojemu, mówili w jidysz lub po hebrajsku, ale i śpiewnym polskim, zazwyczaj umieli czytać i pisać, modlili się, chodzili do bożnic, zakładali chedery i jatki, żenili się, kochali, kłócili się, bawili… Sławili Polskę lub jej nienawidzili. Trwali w swojej wierze, chociaż ta była tak niezrozumiała, obca w katolickim kraju. Tak wiele nas łączyło, co cudowne i trudne…