Podczas homilii bp Marcinkowski przypomniał, że posługa szafarza to nie tylko funkcja techniczna. – Nie chodzi o godność, ale o służbę. O to, by odpowiedzieć sobie na pytanie: co mogę zrobić dla drugiego człowieka? – mówił. Szafarz nie jest jedynie pomocnikiem przy udzielaniu Komunii w kościele. To przede wszystkim osoba posłana do tych, którzy są chorzy, samotni, często zapomniani. – To człowiek, który niesie Boga w ciszy domów i sal szpitalnych. Tam, gdzie ludzka nadzieja bywa wystawiona na próbę, Jezus w Najświętszym Sakramencie staje się znakiem bliskiej Obecności – podkreślił biskup.

Do grona szafarzy włączono 3 kandydatów z parafii św. Maksymiliana Marii Kolbego w Płońsku, Wszystkich Świętych w Gozdowie i św. Ludwika w Jońcu. – Traktuję to jako przywilej i misję. Liczę na to, że dzięki nowej funkcji rozwinę się wewnętrznie. Mam nadzieję, że ta posługa będzie dla mnie szansą na bycie lepszym człowiekiem – mówił Bartosz Bauman, świeżo ustanowiony nadzwyczajny szafarz z parafii w Jońcu.

W diecezji płockiej jest teraz 234 nadzwyczajnych szafarzy Komunii Świętej. Ich duchowe przygotowanie poprowadził ks. Krzysztof Ruciński, proboszcz z Glinojecka.

Ks. Marcin Sadowski, dyrektor Wydziału Duszpasterskiego Kurii Płockiej, zwrócił uwagę, że coraz większa liczba świeckich podejmujących tę odpowiedzialność to świadectwo przemian zachodzących w Kościele. – Wróciliśmy do wizji wspólnoty, gdzie każdy ma swoją rolę. To nie jest rewolucja, ale powrót do źródeł – zaznaczył.

Szafarze to osoby świeckie – ojcowie, mężowie, pracownicy różnych zawodów – którzy decydują się ofiarować swój czas i serce, by służyć wspólnocie.

– Eucharystia to źródło wszystkiego, co robimy jako Kościół. I właśnie z niej wyrasta każda posługa – przypomniał bp Marcinkowski. – Pamiętajcie, żebyście swoim życiem pokazywali innym, Kogo niesiecie – zakończył.