To pierwsze relikwie błogosławionej męczennicy od czasu jej beatyfikacji w 1999 roku. Nic się bowiem nie zachowało, nie ma nawet jej grobu, a więc i relikwii być nie powinno. Siostry Klaryski Kapucynki z Przasnysza poprosiły jednak biskupa płockiego, aby fragmenty własnoręcznie przepisanej przez nią zakonnej reguły mogły być czczone jako relikwie. Wszak nie tylko kości świętych, ale także przedmioty z nimi związane mogą być za takowe uznane.

Zgodnie ze zwyczajem przasnyskich mniszek, każda z sióstr własnoręcznie przepisywała Regułę św. Franciszka i pod nią składała swój podpis. Spisana w małym notatniku, była noszona przez siostrę w kieszonce habitu na ramieniu. Tak też uczyniła s. Maria Teresa od Dzieciątka Jezus. I właśnie ten notesik z regułą, jako nieliczna materialna pamiątka po niej, ocalał. Co ciekawe, dwie strony, które wybrał biskup Szymon i umieścił w relikwiarzu, zawierają ten fragment reguły, który mówi o posłuszeństwie i ubóstwie. Dla sióstr więc to wyraźna wskazówka, aby na tej drodze naśladować swą współsiostrę, która w przasnyskim klasztorze "modliła się, pracowała i przygotowywała do całkowitej ofiary z siebie przez męczeństwo", jak przypomniała m. Klara, opatka klasztoru w czasie osobliwej ceremonii w klasztornej kaplicy.

Rzeczywiście, przygotowanie relikwii jest niepowtarzalnym wydarzeniem, któremu przewodniczył biskup i swoim autorytetem oraz pieczęciami potwierdził autentyczność relikwii. Został najpierw mu okazany notes z zapiskami błogosławionej, z którego wybrano dwie kartki. Następnie złożono je w dwóch kapsułach, zamknięto i zalakowano stawiając na nich biskupią pieczęć. Przed nowymi relikwiami biskup Szymon wraz z siostrami modlił się słowami litanii do bł. Marii Teresy od Dzieciątka Jezus, wzywając ją m.in. jako "podejmującą ekspiację za niewierzących, odważnie podejmującą powołanie, przebaczającą wrogom, z pokorą poddaną Bożemu prowadzeniu". Zgromadzeni w kaplicy ucałowali relikwie.