Nowy numer 48/2020 Archiwum

Przewodnik przyszłej błogosławionej

Ks. Władysław Krawiecki, rodem z Pokrzywnicy koło Pułtuska, odcisnął duchowe piętno w duszy przyszłej błogosławionej m. Elżbiety Róży Czackiej i na dziele Lasek, które do dziś służy niewidomym dzieciom.

Ojciec Święty Franciszek zatwierdził 27 października cud za wstawiennictwem sługi Bożej m. Elżbiety Róży Czackiej, opiekunki osób niewidomych i założycielki dzieła Lasek. Jej pierwszym duchowym przewodnikiem był ks. Władysław Krawiecki, rodem z Pokrzywnicy koło Pułtuska.

Postacią tego księdza zajął się kilka lat temu Leszek Malinowski z Pokrzywnicy, historyk z pasji. - Za tym naszym księdzem stoi wielka historia i wybitne postaci m. Czackiej i ks. Korniłowicza. Szukając śladów ks. Krawieckiego, pojechałem więc do Lasek, szukałem literatury i rozmawiałem ze starszymi mieszkańcami naszej parafii. Żyje u nas także rodzina księdza. To niezwykłe, że czasami wystarczy się pochylić, aby odkryć jakąś fascynującą historię. Tak właśnie jest z ks. Krawieckim - mówi L. Malinowski.

Urodził się w 1881 r. w Łempicach Małych (dziś miejscowość nosi nazwę Witki) na terenie parafii Pokrzywnica. Wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Żytomierzu i został księdzem diecezji łucko-żytomierskiej. Przypomnijmy, że w tym czasie Żytomierz stanowił jeden z najsilniejszych ośrodków polskiego życia religijnego na tamtych terenach, a od 1848 do 1883 r. biskupem diecezjalnym był Kasper Borowski, późniejszy biskup płocki, więc związki między Wołyniem i Mazowszem w drugiej połowie XIX w. były żywe. Ks. Krawiecki był wykładowcą teologii dogmatycznej, historii Kościoła i homiletyki. W 1915 r. w Żytomierzu spotkał Różę Marię Czacką i stał się jej kierownikiem duchowym. Dwa lata później nałożył jej franciszkański habit i przyjął od niej wieczyste śluby zakonne w III Zakonie św. Franciszka, nadając imię Elżbieta od Krzyża. M. Czacka tak wspominała potem ten moment: "Myśl o zgromadzeniu powstała w Żytomierzu. (...) Tam odrzuciłam powoli wszystko".

Pod wpływem namowy ks. Krawieckiego, pod koniec I wojny światowej, m. Elżbieta wyjechała do Warszawy, zaś w sierpniu 1918 r. zrobił to samo ks. Krawiecki, zostając spowiednikiem i ojcem duchownym sióstr Franciszkanek Służebnic Krzyża. Tam też spotykał młodego ks. Władysława Korniłowicza. Dla użytku sióstr napisał traktat o wzorowej zakonnicy.

Pierwsze założenia konstytucji nowego zgromadzenia m. Czacka opracowała m.in. pod wpływem ks. Krawieckiego. Dostrzegała, że często ludzie pogrążeni są w duchowej ślepocie, choć ich stan fizyczny jest bardzo dobry, zaś osoby dotknięte utratą wzroku mogą "widzieć" więcej poprzez wiarę i przyjęcie krzyża. Uważała, że świat, w którym nie dostrzega się łaski Bożej jest znacznie poważniejszym rodzajem ślepoty. I takie myślenie leżało u powstania Lasek. Tak formułowała ona założenia swego zgromadzenia: "Głównym celem naszym jest wynagradzanie Panu Jezusowi za duchową ślepotę ludzi".

Po przybyciu do Warszawy zaczęły się pojawiać poważne problemy ze zdrowiem ks. Władysława. Zmarł na raka mózgu 20 lipca 1920 r. w wieku 39 lat. Pochowano go w rodzinnym grobowcu w Pokrzywnicy.

Na pogrzebie księdza, jak zauważa w swym artykule Leszek Malinowski, obecna była delegacja sióstr franciszkanek, która po raz pierwszy wystąpiła w ich własnym zakonnym habicie. M. Elżbieta nie zapomniała też o swoim przewodniku duchowym i w alei zasłużonych cmentarza w Laskach ufundowała symboliczny krzyż.

« 1 »
oceń artykuł Pobieranie..

Wyraź swoją opinię

napisz do redakcji:

gosc@gosc.pl

podziel się

Polecane filmy

Zapisane na później

Pobieranie listy

Reklama