Nowy numer 49/2020 Archiwum

Miał być jak dom

Minęło 45 lat od „podwójnej” premiery na deskach Teatru Dramatycznego im. J. Szaniawskiego, gdy w wieczór sylwestrowy 1974 r. wystawiono „Romea i Julię”, a 12 dni później – „Cud mniemany, czyli Krakowiaków i Górali”.

Naszemu kochanemu prof. Janowi Skotnickiemu zależało, aby teatr ruszył od razu z dwoma premierami. Jedne to legendarny spektakl o miłości i waśniach, a drugi – z przesłaniem finałowym „żyjmy w zgodzie i pokoju” – wspominał podczas jubileuszowej gali w płockim teatrze ówczesny reżyser dzieła Szekspira Grzegorz Mrówczyński.

Jakiego współczesnego teatru w Płocku, mieście, gdzie tradycje sceniczne sięgają 1812 r., chciał Skotnicki, jego pierwszy, legendarny dyrektor? „Myślę więc o teatrze, w którym wieczór trwałby cztery godziny (...). Wieczór, podczas którego widzowie wiedzieliby dobrze, kiedy można zdjąć marynarki i siąść na podłodze, czując się jak u siebie w domu (...), miejsce spotkań ludzi o podobnych zapatrywaniach, miejsce, gdzie dociekliwość wobec otaczającego świata nie będzie wystawiana na drwinę...” – pisał w swoistym manifeście na łamach miesięcznika „Teatr” w 1971 roku.

Gdy w sąsiednich miastach na Mazowszu nikomu nie śniła się podobna placówka, w Płocku dzięki osobistemu zaangażowaniu ówczesnego prezydenta miasta Henryka Rybaka zaczęto organizację teatru w adaptowanym na jego potrzeby nowym domu kultury przy Nowym Rynku. 12 stycznia 1975 r., podczas pierwszej oficjalnej premiery, którą była wspomniana sztuka Wojciecha Bogusławskiego, „rodzicami chrzestnymi” placówki zostali wybitni polscy aktorzy: Ryszarda Hanin i Tadeusz Łomnicki. – Co najlepiej pamiętam z tamtych czasów? Ludzki entuzjazm, energię... dzięki wam za to... – wspominał podczas jubileuszowej gali Grzegorz Mrówczyński.

W ten wieczór na widowni zasiedli ludzie, którzy przez 45 lat tworzyli teatr zarówno na scenie, jak i za jej kulisami, a więc kolejni dyrektorzy, reżyserzy, aktorzy, autorzy scenografii, muzyki, pracownicy różnych działów, bez których nie było by możliwe codzienne funkcjonowanie takiej placówki. Przyznano także nagrody: medal „Pro Masovia” wręczany przez marszałka województwa Adama Struzika, który jest mecenasem płockiego teatru oraz Szafirowe Maski, przyznane przez Płockie Towarzystwo Przyjaciół Teatru. Otrzymali je: Henryk Izydor Rogacki, kierownik literacki (1974–1978), Wiesław Rudzki, dyrektor artystyczny (2008–2009) oraz kolejni dyrektorzy: Andrzej Maria Marczewski, Jerzy Stępniak, Tomasz Grochoczyński i Marek Mokrowiecki.

« 1 »
oceń artykuł Pobieranie..

Wyraź swoją opinię

napisz do redakcji:

gosc@gosc.pl

podziel się

Polecane filmy

Zapisane na później

Pobieranie listy

Reklama