Nowy numer 33/2020 Archiwum

Perłowy KIK

Płocki Klub Inteligencji Katolickiej świętuje 30. rocznicę powstania, tym razem w sanktuarium św. Antoniego w Ratowie.

To chyba dobre miejsce i właściwa duchowa przestrzeń, aby przed cudownym obrazem św. Antoniego czczonym w Ratowie po 30 latach wspólnych spotkań i inicjatyw poszukać każdy w sobie samym – na nowo – nadziei, radości i wspólnoty, aby podziękować za odwagę i twórczą obecność KIK od 1987 roku do dziś.

– Dla wielu z was uczestnictwo w spotkaniach KIK jest czynnikiem, który daje poczucie sensu życia, ochraniającym i wpierającym w sytuacjach trudnych i przygnębiających, bo możesz wyjść z domu, czynić dobro, komuś służyć, bo wiesz, że ktoś na ciebie czeka i ciebie potrzebuje – mówił do członków płockiego klubu ks. Marek Jarosz, rektor WSD w Płocku.

– Niewątpliwie jest to dla nas czas łaski. Dziękując Panu Bogu za ten dar, trzeba się przyjrzeć własnym owocom. Są one odzwierciedleniem tego, jaka jest nasza relacja z Bogiem. On obdarowuje nas w wolności, dlatego każdemu z nas potrzeba codziennie się nawracać i odnawiać, bo wtedy przyczyniamy się do naprawy drugiego człowieka – mówił w kazaniu ks. Grzegorz Kaczorowski, asystent kościelny KIK. – Jest takie przysłowie: „Gdybyś na świecie tylko ty starał się przyczynić do tego, żeby było mniej zła, świat byłby lepszy”. Niech wewnętrzne zaangażowanie przekłada się w nas również na budowanie wspólnoty. Przecież tę wspólnotę dobra tworzy od 30 lat Klub Inteligencji Katolickiej w Płocku – akcentował ksiądz asystent.

Co złożyło się na minione 30 lat płockiego KIK? Wówczas było to pierwsze i jedyne stowarzyszenie katolików świeckich w Płocku, które dało początek wielu inicjatywom społecznym, charytatywnym i duchowym w tym mieście. – Powstaniu stowarzyszenia przyświecała idea znalezienia przez inteligencję swojego miejsca w Kościele, świadomego przeżywania wiary i jej pogłębianie, rozwoju duchowości, uczenia się odpowiedzialności za Kościół, za kształt współczesnego chrześcijaństwa i solidarność społeczną. Pielęgnując charyzmaty wiary, umiejętności poznania, budowania żywej wspólnoty i spotkania, staramy się wypełnić nasze środowisko duchem dialogu i ofiarności, pogłębiamy naszą wrażliwość na problemy społeczne, na kulturę i sztukę inspirowane wiarą chrześcijańską.

« 1 2 »
oceń artykuł Pobieranie..

Wyraź swoją opinię

napisz do redakcji:

gosc@gosc.pl

podziel się

Polecane filmy

Zapisane na później

Pobieranie listy

Reklama