Był teologiem i wnikliwie rozważał sens liturgii Kościoła. Wiele pisał o zbawczym i eschatologicznym wymiarze liturgii – że sens naszego przeznaczenia zależy od stopnia naszego zwrócenia się ku Chrystusowi. Akcentował, że nad ludzką niepewnością dominuje przede wszystkim nadzieja, której twarzą jest sam Chrystus. I dodawał, że „wiara w zmartwychwstanie Chrystusa budzi w wiernych nadzieję na podobne zmartwychwstanie i ją umacnia”.