Nowy numer 28/2018 Archiwum

Towarzyszyć, dojrzewać i dorastać

- Żadne struktury medyczne i opieka społeczna nie zastąpią choremu rodziny, domu, najbliższych, ich serca i dłoni, spojrzenia i serdecznego słowa – mówi s. Aneta M. Krawczyk, pasjonistka.

Ks. Włodzimierz Piętka: Pierwsze dni listopada kierują myśli ku naszym bliskim zmarłym, ale też w naturalny sposób są okazją do spotkań. Przy tej okazji, porozmawiajmy o spotkaniach ”na granicy”, gdy towarzyszymy komuś, kto umiera…

s. Aneta Krawczyk: Takim osobom potrzeba często fachowej opieki medycznej i opiekuńczej, ale konieczna jest również bliskość drugiej osoby, obecność najbliższej rodziny. Nawet najlepszy szpital i lekarze w ostatnim etapie życia nie zastąpią obecności najbliższych. Niestety, powtarzają się przypadki, a mam wrażenie, że w ostatnich latach nasilają się, że rodzina oddaje starszą, schorowaną osobę do szpitala, tłumacząc, że nie potrafi się nią opiekować albo nie ma czasu z powodu pracy.

Ten problem dotyczy też szerzej kultury, w której żyjemy. Nie ma w niej miejsca na myśli o śmierci. Jest ona wypierana np. przez reklamy, które oferują leki ”na wszystko” i przedłużają życie, gdzie nie istnieje realna starość i umieranie.

Gdy więc starsza osoba trafia na nasze szpitalne oddziały, mamy do czynienia z jej dramatem, bo ona chciałaby spokojnie umrzeć w swoim domu, ale za nią jednak zdecydowali inni. Tu nie chodzi o jasne wyrażenie woli, że ktoś mówi, gdzie chciałby umrzeć, bo często takie osoby może nie mogą już mówić. Tu chodzi o zwykły odruch i wyobraźnię serca. A niestety zdarza się, że ktoś oddaje starszą osobę, aby ta nie umarła w domu.

To bardzo trudna, ale jak zauważa siostra, po prostu ludzka obecność przy chorym, a zwłaszcza umierającym…

Tak, to doświadczenie, które bardzo wychowuje do człowieczeństwa. Umieranie wśród obcych ludzi, w anonimowej szpitalnej sali, jest wielkim dramatem. Bardzo bolą te śmierci w samotności, jakby anonimowych pacjentów. W takich chwilach chodzi o proste i serdeczne gesty: o obecność, przytrzymanie dłoni, serdeczne słowo, modlitwę. Nam się wydaje się, że umierający często czekają ze swym odejściem na najbliższych, na ich głos i spojrzenie, a żaden szpital, dom opieki czy zakład opiekuńczy tej bliskości nie zapewnią. To wielkie zadanie i odpowiedzialność rodziny, najbliższych.

« 1 2 »
oceń artykuł

Zobacz także

Komentowanie dostępne jest tylko dla .

Ze względów bezpieczeństwa, kiedy korzystasz z możliwości napisania komentarza lub dodania intencji, w logach systemowych zapisuje się Twoje IP. Mają do niego dostęp wyłącznie uprawnieni administratorzy systemu. Administratorem Twoich danych jest Instytut Gość Media, z siedzibą w Katowicach 40-042, ul. Wita Stwosza 11. Szanujemy Twoje dane i chronimy je. Szczegółowe informacje na ten temat oraz i prawa, jakie Ci przysługują, opisaliśmy w Polityce prywatności.

Zapisane na później

Pobieranie listy

Rekalma