GN 24/2018 Archiwum

Projektował i łączył

Był wybitnym polskim architektem. 8 lutego minęła 180. rocznica urodzin Adolfa Wilhelma Schimmelpfenniga.

Przyszedł na świat w 1834 roku w Płocku w luterańskiej, wywodzącej się z Holandii, ale całkowicie już spolszczonej rodzinie. Pierwotnie familia nosiła nazwisko Schimmelpenninck van der Oye. Adolf Wilhelm był najmłodszym z trzech synów Jana Wilhelma, nadrachmistrza w wydziale skarbowym Komisji Województwa Płockiego.

Ratusz, którego nie ma

Po ukończeniu gimnazjum klasycznego w Płocku studiował w warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych. Następnie jako aplikant budowniczy Komisji Rządowej Spraw Wewnętrznych pracował pod kierunkiem jednego z najwybitniejszych polskich architektów pierwszej połowy XIX wieku, Henryka Marconiego. Adolf Schimmelpfennig dał się tam poznać jako utalentowany i pracowity rysownik. Nie widział jednak swej przyszłości w roli urzędnika. Po pewnym czasie rozpoczął praktykę prywatną. Jednym z jego pierwszych zleceń był projekt pałacu w Krasnem koło Przasnysza dla Elizy z Branickich Krasińskiej, wdowy po Zygmuncie, i jej drugiego męża Ludwika Krasińskiego. Wynagrodzenie za tę pracę umożliwiło młodemu architektowi wyjazd na krótkie studia do Włoch. Po powrocie, w 1864 r., wraz z Edwardem Cichockim, Janem Heurichem i Zygmuntem Kiślańskim wygrał konkurs na projekt odbudowy spalonego w czasie powstania styczniowego warszawskiego ratusza na placu Teatralnym. Zwycięski projekt przewidywał wzniesienie dużego neogotyckiego kompleksu budynków. Nie został zrealizowany ze względu na ingerencję wojskowych władz rosyjskich. Odegrał jednak ważną rolę w karierze Schimmelpfenniga, który stawał się coraz bardziej znanym i cenionym architektem. Zaprojektował m.in. kilka reprezentacyjnych kamienic przy Nowym Świecie i ul. Chmielnej w Warszawie, dworce kolejowe w Łodzi, Radomiu i Koluszkach, synagogę cmentarną w Warszawie oraz teatr letni w Ciechocinku.

Jeden zeszyt, różne okładki

Ożenił się z Walerią z Klickich Rykowską, która po śmierci pierwszego męża opuściła majątek w Krzynowłodze Wielkiej koło Przasnysza i przeniosła się z trojgiem dzieci do Warszawy. Adolf Schimmelpfennig okazał się przykładnym mężem i opiekunem przybranych dzieci. Choć pozostał do końca życia protestantem, zawsze chodził z rodziną do kościoła katolickiego. Był bardzo religijny i nie uległ panującej w tamtych czasach pozytywistycznej modzie na obojętność religijną. Zwykł mawiać, że chrześcijaństwo jest jedno, zaś jego odłamy to tylko zeszyty różniące się okładką, a nie istotą rzeczy. Przybrane dzieci nazywały go ojczulkiem i bardzo kochały. Łączące ich więzi nie zanikły po śmierci matki. Do końca życia był dla całej trójki jak rodzony ojciec. Dla dwojga z nich zaprojektował i zbudował domy, w których zamieszkali z rodzinami: eklektyczny pałacyk w Krzynowłodze Wielkiej oraz dwór w sąsiednich Bogdanach. Spędzając zwykle lato na wsi, co niedziela uczestniczył we Mszy św. w krzynowłoskim kościele. Dla tamtejszego proboszcza, ks. Romualda Krajewskiego, było dużym zaskoczeniem, gdy dowiedział się, że ów pobożny, dobroduszny starszy pan jest protestantem. Próbował nawet osobiście i za pośrednictwem rodziny nakłonić Schimmelpfenniga do ratowania się z, jak to ujął, „niedoli herezji”, ale ten, choć pełen miłości do Kościoła katolickiego, postanowił umrzeć w wierze swoich ojców.

« 1 2 »
oceń artykuł

Zobacz także

Ze względów bezpieczeństwa, kiedy korzystasz z możliwości napisania komentarza lub dodania intencji, w logach systemowych zapisuje się Twoje IP. Mają do niego dostęp wyłącznie uprawnieni administratorzy systemu. Administratorem Twoich danych jest Instytut Gość Media, z siedzibą w Katowicach 40-042, ul. Wita Stwosza 11. Szanujemy Twoje dane i chronimy je. Szczegółowe informacje na ten temat oraz i prawa, jakie Ci przysługują, opisaliśmy w Polityce prywatności.

Zapisane na później

Pobieranie listy

Rekalma