Pochówki w tym miejscu były dokonywane od XIV wieku. Krypty w obecnym kształcie, powstały w 1877 roku, z inicjatywy Ludwika hr. Krasińskiego. Znalazły w nich miejsce marmurowe grobowce wielu członków rodu Krasińskich. Tutaj jest m.in. sarkofag biskupa kamienieckiego Adama Stanisława Krasińskiego (zm. 1800 r.), jednego z przywódców konfederacji barskiej. Nieopodal, w urnie zostało również złożone serce Michała Hieronima Krasińskiego – również przywódcy konfederacji z 1768 roku, a w kolejnych – serca oficerów z I Pułku Szwoleżerów Gwardii Napoleona I, którym dowodził gen. Wincenty Krasiński. Te urny ufundował sam generał. W kryptach spoczywają również dwie córki Wincentego Krasińskiego – starsze siostry Zygmunta Krasińskiego. Wreszcie w dwóch białych marmurowych tumbach spoczywają: Ludwik hr. Krasiński (zm. 1895 r.) i jego pierwsza żona, Eliza z Branickich Krasińska (zm. 1876 r.).

Liczne nagrobki i epitafia rodu Krasińskich znajdują się w kościele, tam również jest pomnik nagrobny biskupa kamienieckiego Adama Krasińskiego, wystawiony przez gen. Wincentego Krasińskiego w 1843 roku. Świątynia jest wielkim pomnikiem historii Polski i rodu Krasińskich.

Prace remontowo-konserwatorskie były możliwe do wykonania dzięki wsparciu: Urzędu Marszałkowskiego Województwa Mazowieckiego, Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w Warszawie, Starostwa Powiatowego w Przasnyszu, środków własnych parafii i sponsorów.